Mandżuria prowadzi bloga, do którego ze szczególną przyjemnością można zajrzeć o tej porze roku:) Wszystkich, dla których czytanie, słuchanie i oglądanie przy herbacie relaksuje w tę dżdżystą, słotną jesień zapraszam tutaj
Niżej ulubiony kubek Madżurii i kilka słów o herbacie.

"Te dwa, które widnieją na zdjęciu są prezentami od bliskich mi osób. Ten z owieczkami to prezent-niespodzianka od siostry, która tym chciała poprawić mi humor w trudnym okresie  rzeczywiście to jej się udało. Oczywiście, czarna owieczka to ja :) Drugi to natomiast prezent urodzinowy od przyjaciółki z grafiką artystki o pseudonimie tongari z Malezji, której byłam swego czasu (to już będzie z 7 lat!) wielbicielką, zarówno jeśli chodzi o rysunki jak i opowiadania. Teraz już tak nie rysuje, a ja straciłam jakiekolwiek zainteresowanie dla jej prac.

Szarlotek przysłała mi dwie filiżanki, z których postanowiłam zaprezentować  tę służącą do celebracji magicznej małej czarnej. Filiżanka odpowiada skandynawskim trendom mody. Pochodzi z kolekcji TAIKA, co znaczy MAGIA. Na kolekcję tą składa się siedem form zaprojektowanych przez Heikki Orvola w połączeniu z ilustracją Klausa Haapaniemi.

Szarlotek prowadzi piekielną kuchnię zjawisk niewytłumaczalnych, do której można zajrzeć  pod tym adresem: cukierniczekreacje.blox.pl

Świece i ogarki prowadzi dwa blogi, których hasłem przewodnim jest krótkie, entuzjastyczne: "Nie wiedziałam, że na emeryturze będzie mi tak dobrze!" Kto ma ochotę przekonać się, jak to jest zapraszam tu i tu.

Kilka naczyń, z których każde ma swoją historię:

"1. Espresso pokochalam 5 lat temu w Toskanii. A tę biało czarną filiżaneczkę odziedziczyłam po Mamie. U niej stała za szybką i nie wolno było jej używac "bo to porcelana!". Dziś służy  właśnie do espresso.

2. Różowe naczynie - ni to filizanka ni to kubek - dostałam w prezencie od mojej przyjaciółki, mieszkajcej 40 lat w GB.  Pijam w nim zwykła kawę, czasami z mlekiem, za to obowiązkowo z brązowym cukrem.

3. Chiński kubek z sitkiem i pokrywką do zielonej herbaty kupiłam sobie do pracy i tam mi dzielnie służył do chwili przejścia na emeryturę (nie znosze herbaty w torebkach).

4. Kubek tzw. ślaski o charakterystycznym kształcie i odpowiedniej  pojemności kupilłam w sklepiku przy Żywym Muzeum Porcelany w Ćmielowe. Piję w nim poranną herbatę z mlekiem.

5. Kubek biurkowy. Przybył z Brukseli w czasach, gdy tamże autobus linii 50 jeździł do NATO".

Kubek biurkowy to nowy rodzaj kubka na blogu. Jak pojawi się ich więcej założymy nową kategorię kubków, którym odebrano prawo do picia.

Czyta w autobusach, dlatego nie ustępuje miejsca starszym.
Uważa, że zapach książki jest równie ważny jak wielkość czcionki i szerokość marginesu.
A kilka słów, jakie napisała o sobie, kończy krótkim pytaniem: "Herbaty?"

Napijemy się. Ale z czego? Sporo nieużywanych kubków leży poupychana w szafkach i czeka, aż Joan Johnson przeniesie się do nowego mieszkania. A ten jeden ulubiony (z bezczelnym kotem) wędruje z Joan przez cały dzień, bo ona zawsze musi mieć przy sobie herbatę.

Pierwsza podróż embebe na Węgry zaowocowała fascynacją winami. Dzięki tej pasji zrodził się jego blog Winozaur, poświęcony winom właśnie. Ale z Węgier, a dokładniej z Holloko, embebe przywiózł jeszcze swój ulubiony kubeczek.

Hangai uwielbia zieloną herbatę i prowadzi zielonego bloga. Pije z kubków, ale nie przywiązuje się do nich, bo i tak prędzej czy później umierają tragiczną śmiercią qbkową. Póki co, pokazał nam kubek przywieziony z Litwy.

Na tytułowe pytanie "kubek czy filiżanka?" hasita86 odpowiedziała:

"Zdecydowanie kubek, bo cała przyjemność picia ciepłego napoju w tym, że naczynie można swobodnie objąć obiema rękami i być bezlitosnym złodziejem przyjemnego ciepła, po spacerze w jesienne czy zimowe dni".

Spośród wszystkich kubków, jakie opisała (a ma ich wiele!) najbardziej zaintrygował mnie kubek "nocnik", nie ten jednak zdecydowała się pokazać:)

Hasita86 niebawem wyjeżdża na Węgry i jestem przekonana, że również stamtąd przywiezie świeże kubeczki;) Mamę hasity86 prosimy o wyrozumiałość i oczywiście liczymy na zdjęcia po powrocie.

Porcelanka na swoim blogu pisze o książkach, poezji, filozofii i herbacie:

"Moją osobistą ceremonią od wielu lat są chwile z herbatą, najlepiej w pięknym serwisie, który podkreśla odświętność chwili. Nie jest to herbata, którą piję w pracy, na szybko, ani herbata gdzieś złapana “w biegu”. To moja mała chwila dla siebie. Tylko ja i parujący czajniczek, smak wydobyty z rozwijających się, aromatycznych listków. Niedawno dostałam od ukochanej osoby wydobyty “spod ziemi” komplet Carmani ze słonecznikami Van Gogha… "

Emigrując do Irlandii Bo Dzierwa zebrała ze sobą kilka kubków, w tym ten jeden ulubiony. Swoim gościom serwuje kawę i herbatę kierując się zasadą wyboru takiego kubka, który najbardziej pasuje do danej osoby.